i'm sure you just misplaced it.
say a prayer to saint anthony...he is the patron saint of lost things.
Have you found it yet? Retrace your steps, hope you find it :-)
I wonder who gave you that ring.
How sentimental is it?
Lucky and you found it.
Thanks to your co-worker.
Ciao! Take Care of your things...
Your BF? A childhood friend? Best Friend?
Wow! I like the way you treat simple gifts but with lots of memories.
Always take care.
(gRRrrrrrooooOOwWwwLLLlll)
Sakin masyadong sentimental sakin yung long leather wallet and towel na bigay ng GF ko nun na ngayun X ko na.
That long leather wallet heto gamit gamit ko parin and it's been 5 years and 2 months na sakin.
And yung towel hayun buhay parin, pano ba naman hindi ko ginagamit. I only use it sa face. Ang lambot kasi niya and talagang inalagaan ko.
Also those letters, at kahit na pakete ng ovaltinees naitabi ko. Haaaay. Nandun sila nakalagay sa what I call as "LOVE BOX"
Even the jewelries they gave me.
Dudes alam niyo ba yung WINDSTRUCK? Panoorin niyo yun, nakakatawa pero maiiyak kayo sa pagkaromantic. Also yung Music Video na Because I'm A Girl by KISS (A Korean Girl Band). Favorite ko yang mga yan.
Haaay Senti na nman ako......
Yung Because I'm A girl:
Haaay grabe yung guy di'ba! He sacrificed his eyes without telling the girl na sa kanya galing yung matang itinransplant sa kanya.
Yet, masama loob nung isa pang guy sa kanya. Also, the girl thought na bigla na lang siyang iniwan ng BF niya pero she discovered at the end na hindi pala. And more than a sacrifce ang ginawa niya. Malaking sacrifice ang ginawa ng guy. Sa Career or profession niya, lumayo siya sa girl, and also yung buhay niya na hindi niya na makikita ang mundong ginagalawan niya.
Yung Windstruck:
Grabe yung love ng girl. Nagsuicide sya pero a miracle na sinave sya lagi ng wind. Talagang napatunayan ng guy na lagi siyang nandyan sa tabi niya. Wish naman kasi talaga ng guy na maging wind. Pero yung hirap na dinanas ng guy haaay naku panoorin nyo na lang.
Haaay! Ganyan sinabi ko sa X ko nung nagbreak kami. Sabi ko sa kanya "If I'm not around, if you feel the wind. That's me!"
Hayun lahit ngayun love ko parin siya. We're almost like live-in partners. Nagbabakasyon ako sa kanila and natutulog kaming magkatabi. Ganun din siya sa'min. Isa pa, with parent consent yun ha!
Haaay! Talaga naman. Reminiscing the past. Huhuhu.
Akala nga ng parents namin, kami na hanggang sa huli. Nagmeet na parents namin including the relatives abroad. Buong pamilya niya nakasama ko na at nakabonding. Ganun din sya samin, sa cousins ko and aunties ko, nakupoooo parang pinsan at anak nila. Dati ako binebaby ng mga aunties ko pero napunta sa kanya lahat ng care.
Basta, It's a must see movie. Hindi niyo pwedeng palampasin sa buhay niyo.
Yun nga dahil sa sobrang dami ng projects at hindi ko na sya maihatid. That's the only time kasi na nagkakasama kami at nagkakausap ng maigi.
Then nung medyo naging hectic na rin sked nya dahils a project din yun palabo ng palabo na. Through text and calls na lang. You'll really loose focus kasi eh. Sacrifice talaga kasi bumigay siya. Masyado kasi siyang selosa and very possessive. Onga mahal na mahal niya ko kaso kasi konting ganito konting ganyan selos na at galit ng hindi malalaman kapag hindi mo itinanong at napansing naiinis siya.
Hayun so wala na nga kaming time, I sacrificed my time at yun di talaga maiwasan na i-sacrifice din yung time ko na dapat eh sa kanya. Hanggang sa makalabuan at magkaron ng uncertainties. Humina loob niya. Napalayo sakin then she texted na may nakipagtextmate sa kanya and whatsoever.
Sakin okey lang and I trust her naman. And that textmate was once my friend but for a short time lang. May gusto raw yun sa kanya. That textmate, nagmeet sila nung kinuha ko sweldo ko sa OJT. Yup that guy also work sa pinag-OJT-han ko at dun nga nakuha number niya. Kung hindi ko sya sinama sa company, hindi siguro mangyayari yun no? At hindi sila magkakakilala.
Anyway bacjk to the story, magkatextmate na nga sila at alam na may gusto sa kanya. Ako naman heto ok lang at textmate lang naman and have nothing to fear kung talagang mahal ako ng gf ko at naiintindihan ang case ko. Test na rin kasi yun kung talagang kami. Like a test na kung kami tapos nagwork ako or nagstudy abroad diba? Yun bumigay sa textmate niya and ako naman thank you sa mga projects at pagiging idealistic and reaching for my dreams. Nasaktan ako as in napaiyak ako. Masakit kaya yun and sinasarili ko na lang. Kapag magisa ako syempre mukmok and thousands of questions ang naiisip ko kung bakit. I stick with my group and alloted more time sa projects. Pero hirap ang grupo since ako yung leader, and ako yung laging nagiisip ng plano. Sa group kasi namin, parang ako yung brain and processor and sila naman yung mga actuators. All of the designs kasi ako ang nagisip at nagconstruct.
Ganun ako months before the end of the semester. For graduation na yun. Wala na talaga, hindi ko rin siya kinocontact dahil sila na nga eh. I have to admit na lang na for that kind of test eh bagsak na siya, what more pa sa mas grabeng bagay di'ba?
Graduation na so wala na kong pagaabalahan. Yun todo mukmok at isip ng isip. Basta panoorin niyo yung windstruck. Related masyado lovelife ko dun. Nung graduation, since we're of the same school and same college pero different major, nagkita kami. Binati niya ko, bati=greet (baka kasing ibang bati maisip niyo eh). I gave her a plain look, a pale look na looking to me would already show how much pain I received and almost loose the half-part of me. She grabbed my hand, but I did nothing and halos tumigil paghinga ko.
Then yun na nga, last meet na namin yun. I aim myself to top the board na sabi niyang kayang kaya ko. Kilala kasi ako sa skul namin t kahit ngayun, may mga fans pa ko dun at nagpapaconsult ng mga circuits at projects nila.
I was a varsitarian by the way, and lumalaban sa national quiz bee. Pang math at ECE nga lang. I was pretty popular sa buong skul kahit nursing, hrm, tourism as in buong skul.
Hayun balik ulit tayo, since ganun ang tingin sakin kaya they were all expecting. Burden sakin kaya halos nagmukha akong monghe na saradong sarado utak ko sa pagreview. Kahit commercial gusto ko technical. Bili ng magazines, dyaryo, nood ng discovery, basta't lahat ng pagabalahan ko kailangan umaandar utak ko and magagamit ko sa board.
Dun na nafocus at medyo napawi yung lungkot at hinanakit ko. Pero nandyan parin yung pagmamahal pero bigla ulit nararamdaman yung sakit.
Hanggang ngayon mahal ko pa rin siya. Marami na kong naging gf after niya pero hindi lahat nagtagal. Hindi ko rin naman ginusto, sila ang nagassume na kami na. Di'ba nga super sweet ako. Pero kung sa seryosohan, di ko pa sya napapalitan. Hindi naman sya yung ideal woman ko pero grabe pagmamahal ko dun. Napakahonest ako, prangka ako eh. Kahit yung mga kalokohan ko, sinasabi ko. She has nothing to ask at sasabihin ko rin kagad sa kanya. Kahit yung mga girls na nagbalak ng one-night stand. Sinabi ko pa sa kanya.
Lam nyo ba na one-time nasa service bus ako papauwi, may nakita akong girl na nagaabang sa road and at a first glance kamukha niy yung X ko na yun. Then tinitigan ko parin, pero nakatalikod na, sabi ko sya talaga yun eh. Bumaba ako and binalikan yun. Pero hindi pala siya. Ewan ko ba nun, iniisip ko lang sya siguro at nagresemble dun sa babae.
Haaaayyy. Sarap magmahal at sarap ng minamahal. Pero pag sinaktan ng minamahal, singlakas ng Big-Bang ang pagputok ng puso mo. As in sumabog and blown into tiny fragments na nanoscopic na. Parang tumigil mundo mo. Lost in time, in space, you have nothing to see but a wide blank blanket at wala kang marinig. You can move but you don't know where you go. You can't feel anything, think that you've lost your soul.
Haaaay buhay...yan po. Baha na samin.
(pahid luha) grabe naiyak ako sa story mo.
you really love her but you have the choice to either move one with your life or still wait for her.
pero i think its much more better to move on. i think test nga yung ang nangyari sa inyo. ganyan din ang story ng cuz ko. 2 years na sila ng gf nya. tapos pumunta lang sa amerika yung cuz ko e nakipagbreak nakaagad sa kanya yung girl. syimpre hurt cousin ko. kasi engaged na sila. nakakainis mga ganyang klaseng babae. sobrang selosa. mga insecure sa sarili. gusto nila eh may lalaki dapat sa tabi nila. na kapag maging single sila eh katapusan na ng mundo. alam mo huwag ka magagalit pero mabuti na yung nagbreak kayo. she doesn't deserve a guy like you. you deserve better.
dont worry dadating rin yung babaeng magpapasaya ng puso mo.